19/6/2006 - kızlar kızmayın ama dogru

19/6/2006 - ünüversite vakaları

Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Bilgisayar Laboratuvarı
Geyikleri

Bu olaylar ve konuşmalar gerçekten yaşanmıştır.

Bilgisayarda çalışan ö?rencinin elektrik kesildikten 15 dakika sonraki
sorusu;
- Elektrik mi kesik?

- Boş bilgisayar yok mu?
- Yok
- Hiç mi yok?

- Word'lü bilgisayar var mı?
- Hayır çilekli ve vanilyalı var sadece.

- Çıkıntı alabilirmiyim?
(Printerdan çıktı almak için öğrencinin sorusu)

- Disketi print alabilir miyim?

-Çıktılar hep siyah beyazmı oluyor?
-Hayır ara sıra yeıil üzerine eflatun ördek desenlide çıkıyor.

-14 numaralı bilgisayar çok salak hocam yaaaaa...

-Chat yapabilirmiyim hocam?
-Hayır!
-Ama niyeeeee?...

Bilgisayarında resimli ekran koruyucusu çıkan öğrenci koşarak gelir;
-Hocam bilgisayarıma bişey oldu!!

-Yer var m??
-Var.. Pencere kenarımı olsun koridor mu?
-Hı??..

-Bilgisayar alabilirmiyim?
-Tabi 1 mi olsun 1,5 mu?

-Boş masa var mı? -Masa değil bilgisayar var.

-Internet geri geldimi?

-Hocam 1 saat sonra bu ödevi teslim etmem lazım. 4 sayfa yazılacak. Ay ne
yapıcam ben?
-Son 1 saate kadar aklın nerdeydi?

-İçeriye yiyecekle girme lütfen arkadaşım!..
-Hocam hemen çıkıcam
-E herhalde çıkacaksın. Yatıya gelmedin di mi?

-Hocam ....... adlı şarkıyı çalarmısınız?
-Peçeteye yaz ver...
10 dakika sonra öğrenciden peçeteye yazılı olarak şarkı isteği geldi.

-Hocam sınavdan çıktım çok kötü geçti...
-Olsun mühim olan katılmaktı...
Saat başlarına çeyrek kala dağıtılan bilgisayar kartlarını almak için
öğrenciler çeyrek geçelerde sıraya giriyorlar... Hoca;
- Ama tezgahın önünü kapatıyorsunuz...

-Internet yok mu?
-Hayır erişim şu an yok. Sorun bizden kaynaklanmıyor.
-Niye Superonline kullanmıyormusunuz?

-Internet bağlantısı geldimi?
-Bugün internete giremeyecekmiyiz yani?

-Internet düzeldimi?

-Internetler açıkm??

-Bağlantı gelmedimi?

-Gelmeyecekmi hiç?

-Ne zaman gelecek?

-Niye kesik?

-Ne zaman kesildi?

-1 saate kadar gelir mi?

19/6/2006 - gözün aydın yar

akıl almaz hasretinden geceler boyu bıkmadım uyur gezer düşlerimden senin gibi korkmadım ben unutmadım ah ben unutamadım unut beni unut gitsin bu hikaye burda bitsin yar gözün aydın yar gözün aydın artık benden kurtuldun  yar dudağımda sır kalamam yüreğimde yer bulamam gidiyorum kalamam

9/6/2006 - Öğrencilik hali

Gazi Üniversitesi’nde okuyan bi çocuğun sınavları varmış. Akşam da bi’kaç arkadaşı bizimkine ders çalışmaya gelecekmiş. Çocuk bankamatiğini kaptırdığından cebinde beş kuruş parası yokmuş. E, akşam da misafiri var, ne yapıcak? “Migros’tan akşamlık bi şeyler uçurayım işte, nolucak, yapmadığımız şey mi sanki” demiş. Bunun kocaman bi şapkası varmış. Hani olur ya, ciks işi, önü siperlikli falan... Tavukların olduğu bölüme gitmiş, dondurucudan bi bütün tavuk alıp şapkasının altına koymuş. Usulü öyledir ya, içeride biraz dolaşıp, bi çubuk kraker, çiklet falan bi’şeyler alıp kasaya gitmiş sonra. Çocuk tam cebinden para çıkaracakken birden fenalaşıp BAMM diye yere kapaklanmış. Taabi şapka bi yana, tavuk öbür yana savrulmuş gitmiş. Noluyo felan? Bakmışlar durum kötü, bi taksiye atıp dooğru en yakın hastaneye götürmüşler. Meğer başının üstündeki donuk tavuk çocuğun beyin fonksiyonlarını yavaşlatmış. Doktor, “Eğer trafik filan sıkışık olup da 5-10 dakka geç kalsaydınız ölürdü bu. Beyin zarı donmuş!” demiş.

9/6/2006 - Bedavaya gelen Porsche

Bir cuma akşamüstü adamın biri Berlin'in ünlü bir oto galerisine girmiş. Galeri sahibine vitrindeki son model kırmızı Porsche'u almak istediğini söylemiş. Fiyat konusunda pazarlığa girişip, 400 bin marka anlaşmışlar. Adam bu parayı çekle ödemek istemiş. Ancak galerici, bankaların kapalı olduğu için çekin karşılığını kontrol edemeyeceğini söylemiş. Bu nedenle de çeki kabul etmemiş. Fakat adam parayı çekle ödemekte ısrar etmiş. Saygıdeğer bir iş adamı olduğunu söylemiş ve kanıt olarak kartvizitini göstermiş. Kartvizitte adamın büyük ve tanınmış bir süpermarketler zincirinin yönetim kurulu başkanı olduğu yazıyomuş.

Galeri sahibi karttaki telefonu arayınca, adamın gerçekten sözkonusu market zincirinin üst düzey yöneticisi olduğunu öğrenmiş. Binbir özürler dileyerek, çeki kabul etmiş. Adam arabaya atladığı gibi, fiyakalı bir patinajla uzaklaşmış. Galerici haftasonu boyunca çekin karşılığının olup olmadığını öğrenemeyeceği için biraz kıllanmış bir halde arabanın arkasından bakakalmış.

Ertesi gün Porsche'yi alan adam arabayı aldığı galerinin tam karşısındaki başka bir galeriye yeni arabasıyla gelmiş. Rakip galericiye, "Akşam kumarda çok borçlandığını, arabayı 200 bin mark tiko paraya satabileceğini" söylemiş. Tabii galerici milleti arabaları gözünden tanıdığı için galerici, "Lan bu bizim komşudaki Porsche diil mi? Hani dün satmışlardı" diyerek olaya uyanmış. Anında komşu galericiye haberi uçurmuş.

Bir gün önce 400 bin marklık çek karşılığı arabayı satan galerici "Amman abicim, dolandırıldık. Tutun herif!" diye yaygara koparmış. Hemen olay yerine seyirtmiş. Porsche'yi alan adamla tartışmaya başlamış. Mevzu polise intikal etmiş. Adam tutuklanıp, nezarete konmuş.

Pazartesi sabahı, galerici çekin karşılığını bankaya sorunca yıkılmış tabii. Çünkü çekin karşılığı varmış. Hemmen polise durumu bildirmiş, adam serbest bırakılmış. Birkaç gün sonra her iki galeri sahibine de "Suçsuz bir insanın haftasonunu nezarette geçirmesine sebebiyet vermek" iddiasıyla, 1 milyon marklık tazminat davası açıldığına dair tebligat gelmiş. Disiplini ile tanınan Alman yargıçlar "Siz suçu kanıtlanmamış bir Alman vatandaşını boş yere iki gün nezarette tıutarsınız, ha?" diyerek, galericileri derhal mahkum etmiş. Böylece adam 400 bin mark yatırarak 1 milyon mark kazanmış.

8/6/2006 - ikimizde acami birer asıktık ozamanlar

ikimizde acemi birer asık tık ozamanlar sen yollarda eski bir aska ağlıyordun bense kendimi usta sanıyordum bu işlerde ve yağmur gibi akıp giden yollardan geriye ne kaldığını bilmiyordum seni tanıyana kadar ama farkındaydım yinede ne zaman seninle olsam tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım her sabah şimdi ise kırılgan mektuplar yazıyorum hangi adrese gönderceğimi bile bilmeden mağlubun olsun ben sende ülkemi sevdim hüzün dolu yağmurlarla tasan boynu bükük nehirleri ben sende yolları sevdim dallarına hiç bir kuşun konmaya bile yanasmadığı ağaclarla kaplı yolları ikimizde acami birer asıktık aslında ve çoğu defa ne yapacağımızı bilmeden serseri dolaşırdık sokaklarda